By Hapja e departamenteve brenda Partisë Demokratike sot po ngjan gjithnjë e më shumë me hapjen e programeve studimi në universitete private: shumë emra modernë, shumë etiketa të bukura, shumë tituj që tingëllojnë “bashkëkohorë”, por pa një lidhje reale me nevojën politike të momentit.
Në një kohë kur PD ndodhet në krizë identiteti, përfaqësimi dhe besimi publik, fokusi duhet të ishte ndërtimi i një opozite që frymëzon shumicën e shqiptarëve, jo prodhimi i strukturave që ekzistojnë vetëm për dekor politik. Sot shqiptarët nuk po kërkojnë departamente për të mbushur organigramën e partisë; po kërkojnë një alternativë reale pushteti.
Krijimi i “Alternativa AI” si departament mund të tingëllojë modern, futurist dhe në hap me kohën, por pyetja thelbësore është: çfarë i jep kjo Partisë Demokratike në raport me qytetarin që nuk paguan dot energjinë, me të riun që po largohet, me biznesin që po mbyllet apo me demokratin që nuk sheh më shpresë tek partia e tij?
Politika nuk fitohet me terminologji teknologjike. Nuk fitohet duke kopjuar trendet globale dhe duke i importuar si fasadë. Inteligjenca artificiale është një instrument, jo kauzë politike. Një parti nuk vjen në pushtet sepse krijon një departament me emër modern, por sepse krijon besim, frymë, ekip dhe vizion të qartë për ekonominë, drejtësinë, arsimin dhe shtetin.
Sot PD ka nevojë për departamente që prodhojnë terren politik, jo prezantime PowerPoint. Ka nevojë për njerëz që zbresin në qytete, dëgjojnë hallet reale dhe ndërtojnë lidhje me shoqërinë, jo vetëm struktura që ekzistojnë në letër apo në rrjete sociale.
Problemi më i madh është se po krijohet ideja sikur modernizimi i partisë bëhet duke shtuar emra të rinj në organigramë. Në fakt, modernizimi fillon kur ndryshon mënyra e të menduarit politik. Një parti moderne nuk është ajo që përdor fjalën “AI”, por ajo që kupton pse qytetari nuk beson më tek politika.
Ironia është se ndërkohë që hapen departamente me emra futuristë, Partia Demokratike ende nuk ka zgjidhur plagët e saj më themelore: përçarjen e brendshme, mungesën e meritokracisë, centralizimin e vendimmarrjes dhe largimin e figurave që kanë kontribut real. Debati brenda PD vazhdon të dominohet nga emra, grupe dhe konflikte personale, ndërsa qytetari pret përgjigje për jetën e tij të përditshme.
Një parti politike nuk është laborator eksperimentesh akademike. Nuk është universitet që hap degë të reja çdo vit për të tërhequr interes publik. Partia politike duhet të prodhojë lidership, alternativë qeverisëse dhe energji popullore. Përndryshe, çdo departament i ri mbetet vetëm një tabelë në mur.
Nëse PD do të ndërtojë një departament për inteligjencën artificiale, atëherë ai duhet të ketë funksion konkret: si teknologjia ndihmon transparencën e brendshme, organizimin elektoral, analizën e problemeve sociale apo komunikimin me qytetarët. Përndryshe, rrezikon të jetë thjesht një slogan i radhës për konsum mediatik.
Shqipëria nuk po vuan nga mungesa e departamenteve politike. Shqipëria po vuan nga mungesa e besimit tek politika. Dhe besimi nuk rikthehet me etiketa moderne, por me sakrificë, përfaqësim dhe vërtetësi.
PD historikisht ka ardhur në pushtet kur ka qenë lëvizje popullore, jo kur është kthyer në strukturë burokratike. Forca e saj ka qenë fryma, revolta qytetare dhe ndjesia se përfaqësonte shumicën e heshtur. Sot rreziku është që partia të humbasë kontaktin me realitetin duke u marrë më shumë me ndërtimin e departamenteve sesa me ndërtimin e opozitës.
Në fund, pyetja që duhet bërë është shumë e thjeshtë:
A po ndërton PD një alternativë për të fituar Shqipërinë, apo po ndërton vetëm një fasadë moderne për të fshehur krizën e saj të brendshme?
© E drejtë e autorit: Fakti News
