By Kur Partia Socialiste erdhi në pushtet në vitin 2013 nën sloganin e “Rilindjes”, premtoi një epokë të re të transparencës, shtetbërjes dhe luftës ndaj korrupsionit. Sot, pas më shumë se një dekade në pushtet (2013–2026), bilanci i qeverisjes së Edi Ramës nuk matet më vetëm me kilometra rrugë apo fasada urbane, por me një makro-inventar skandalesh, aferash miliona euroshe, hetimesh nga SPAK dhe një dorëzimi gradual të pasurive publike te privatët.
Nga kanabizimi fillestar te PPP-të e shëndetësisë, e deri te afera e inceneratorëve, dosjet ndërkombëtare si McGonigal dhe projektet e mëdha të bregdetit, ky është radiografia e plotë kronologjike e aferave dhe çështjeve më të debatueshme që kanë tronditur vendin.
2013–2014: Fillimi i mbarë me skandale të mëdha
Ndryshe nga sa premtohej, fillimi i mandatit të parë u shoqërua me goditje të rënda në sistemin financiar dhe të sigurisë.
Marrëveshja me CEZ: Zgjidhja e mosmarrëveshjes me kompaninë çeke CEZ u kushtoi taksapaguesve qindra miliona euro në rrethana të paqarta.
Vjedhja e Thesarit të Bankës së Shqipërisë: Një skandal i paprecedentë ku u vodhën rreth 713 milionë lekë nga dhomat e sigurisë së bankës qendrore.
Divjaka dhe Kanabizimi: Rrëzimi i avionit të pilotit Giorgio Riformato në plazhin e Divjakës zbuloi përmasat e para të trafikut të drogës me rrugë ajrore.
Lazarati dhe Epoka e Kanabisit: Ndërhyrja në Lazarat hapi rrugën për atë që opozita dhe raportet ndërkombëtare e quajtën më vonë “kanabizimi i të gjithë territorit”.
Administrata dhe Pronat: Nisën emërimet masive politike, spastrimet në administratë dhe premtimet e pambajtura për legalizimet falas.
2015–2016: Lindja e “Shtetit të PPP-ve” në Shëndetësi
Kjo periudhë shënon fillimin e strategjisë agresive të Partneritetit Publik-Privat (PPP), ku sektori i shëndetësisë u kthye në një minierë ari për kompani shpesh pa përvojë.
Koncesionet e Mëdha: Brenda pak muajsh u dhanë koncesionet e Check-Up (kontrolli mjekësor bazë), Sterilizimit të pajisjeve kirurgjikale, dhe Laboratorëve mjekësorë.
Hemodializa: Një tjetër koncesion miliona eurosh që ngriti dyshime të mëdha për fryrje kostosh dhe përfitues fantazmë.
Infrastruktura dhe Tenderët me Një Ofertues: Formula e tenderëve pa garë (me ofertues të vetëm) u kthye në normë, duke favorizuar një grusht oligarkësh pranë qeverisë.
2017–2018: “Krim dhe Politikë” – Dosjet e nxehta përgjojnë pushtetin
Mandati i dytë nisi nën hijen e rëndë të akuzave për bashkëpunim me krimin e organizuar për blerjen e votave.
Çështja “Saimir Tahiri” & Dosja Habilaj: Ish-ministri i Brendshëm, njeriu më i fuqishëm i mandatit të parë, përfundoi nën hetim dhe më pas u dënua për lidhje me rrjetin e trafikut të drogës të kushërinjve të tij, Habilaj.
Dosjet 339 dhe 184: Përgjimet zyrtare zbuluan sesi zyrtarë të lartë socialistë, kryebashkiakë dhe deputetë bashkëpunonin me eksponentë të krimit për të manipuluar zgjedhjet në Durrës e Dibër.
Skandali i “Unazës së Re”: Projekti për rrugën e Unazës së Re në Tiranë u shoqërua me protesta të dhunshme dhe me zbulimin e një falsifikimi flagrant: kompania fiktive “DH Albania” kishte fituar një tender 18 milionë euro me dokumente të falsifikuara të shtetit të Delaverit (SHBA).
Milot–Balldren & Teatri Kombëtar: Kontratat me kosto të fryra për rrugët dhe hapat e parë drejt shembjes së Teatrit Kombëtar tensionuan skenën politike.
2019–2020: Tragjeditë si Mundësi Biznesi dhe Makro-Afera e Inceneratorëve
Tërmeti i nëntorit 2019 dhe pandemia e COVID-19 u kthyen në terren për kontrata emergjente pa garë, ndërsa skema e inceneratorëve arriti kulmin.
Fondet e Rindërtimit: Tenderët e rindërtimit pas tërmetit u karakterizuan nga mungesa e transparencës dhe kontratat e drejtpërdrejta.
Eko Parku i Porto Romanos: Një projekt emergjent që u dha pa garë të hapur në emër të mbylljes së landfillit të Durrësit.
Kontratat Sekrete të COVID-19: Blerja e pajisjeve mjekësore dhe respiratorëve gjatë pandemisë u mbulua me sekret shtetëror, duke nxitur akuza për abuzime.
Trilogjia e Inceneratorëve (Elbasan, Fier, Tiranë): Ndërtimi i inceneratorëve u kthye në skandalin më të madh financiar të dekadës. Shteti vazhdoi të paguante miliona euro për inceneratorin e Tiranës, i cili nuk ekzistonte si i tillë, duke transferuar para publike në llogari offshore.
2021–2022: Big Brother-i Shtetëror dhe Skandalet Ndërkombëtare
Kjo periudhë ekspozoi cenueshmërinë e frikshme të të dhënave të qytetarëve dhe implikimin e qeverisë në afera me përmasa globale.
Sistemi i Patronazhistëve: Përpara zgjedhjeve të vitit 2021, rrodhi në publik një databazë me të dhënat personale, numrat e ID-së, vendet e punës dhe preferencat politike të rreth 900 mijë qytetarëve të Tiranës, të vëzhguar nga “patronazhistët” e PS-së.
Rrjedhja e Pagave: Publikimi i listave të pagave dhe targave të makinave të gjithë qytetarëve shqiptarë ekspozoi dështimin total të sigurisë kibernetike, e cila kulmoi me sulmet e hakerave iranianë mbi sistemet shtetërore (TIMS, e-Albania).
Skandali McGonigal: Arrestimi i ish-shefit të kundërzbulimit të FBI-së në Nju Jork, Charles McGonigal, zbuloi takimet e tij të padeklaruara me Edi Ramën dhe pagesat nga biznesmenë të lidhur me qeverinë shqiptare për të goditur opozitën.
Gjoba “Becchetti”: Mbyllja me urdhër politik e televizionit “Agon Channel” i kushtoi Shqipërisë një faturë prej mbi 100 milionë eurosh humbje në Arbitrazhin Ndërkombëtar.
Porti i Durrësit dhe Tuneli i Llogarasë: Nisja e projektit të Portit të Durrësit me kompani të mbuluara me mister dhe debatet për kostot e fryra të Tunelit të Llogarasë.
2023–2024: SPAK Hyn në “Katin e Parë” të Qeverisë
Presioni ndërkombëtar dhe ngritja e SPAK-ut filluan të prodhonin goditjet e para në nivelet më të larta të ekzekutivit.
Arratisja e Arben Ahmetajt: Ish-zëvendëskryeministri dhe njeriu kyç i financave të Rilindjes u arratis nga vendi për t’i shpëtuar arrestit të SPAK-ut lidhur me aferën e inceneratorëve, duke lëshuar akuza të forta nga ekzili kundrejt Ramës dhe Veliajt.
Investitorët Strategjikë dhe Amnistia Fiskale: Ligji për investitorët strategjikë u përdor për t’u falur tokë publike në bregdet oligarkëve dhe bashkëshortëve të ministrave. Tentativat për amnistinë fiskale u panë si përpjekje për të pastruar paratë e krimit.
Kullat e Tiranës: Ndërtimi pa fre i kullave në kryeqytet u kthye në qendër të debateve për pastrimin masiv të parave të pista, sipas raporteve të Departamentit të Shtetit dhe ekspertëve.
Marrëveshja e Emigrantëve me Italinë: Vendimi i njëanshëm i Ramës për të sjellë kampe emigrantësh afrikanë në Gjadër dhe Shëngjin ngriti pikëpyetje të mëdha kushtetuese dhe ndërkombëtare.
2025–2026: Betonizimi i Bregdetit dhe “Gllabërimi” i Pasurive Kombëtare
Vitet e fundit po dëshmojnë një fazë të re: kalimin e pasurive më të rëndësishme kombëtare te privatët nën petkun e “zhvillimit”.
Sazani dhe Kushner: Planet për dorëzimin e ishullit të Sazanit dhe zonave të mbrojtura te dhëndri i Donald Trump, Jared Kushner, nxitën debate të ashpra mbi sovranitetin dhe faljen e pasurive kombëtare për favore politike.
Porto Romano e Re: Projekti për portin e ri tregtar dhe zhvendosja e industrisë u shoqërua me tendera të dyshimtë dhe mungesë transparence se kush po i kontrollon realisht këto hapësira përmes kompanive offshore.
Drejtësia në Presion: Ndërsa SPAK vijon hetimet për dosjen McGonigal, inceneratorët dhe tenderat e infrastrukturës, qeveria përballet me akuzat për tentativë të kapjes së institucioneve të reja të drejtësisë për të mbrojtur “kokat” e vërteta të aferave.
Një model qeverisës i bazuar te transferimi i pasurisë
Ky inventar prej kaq shumë aferash dhe skandalesh dëshmon qartë se korrupsioni i epokës “Rilindja” nuk përbëhet nga raste të izoluara apo gabime individësh që kanë “ngënë kumbulla pas shpine”. Ky është një model i mirëmenduar qeverisës, i ndërtuar mbi transferimin sistematik të parave, pronave dhe pasurive kombëtare drejt një klientele të ngushtë oligarkike, duke përdorur propagandën si mburojë dhe institucionet si instrument presioni.Por, në optikën e zhvillimeve shoqërore, kjo dekadë abuzimi nuk po shënjon Epilogun e nënshtrimit të shqiptarëve. Përkundrazi, ky makro-inventar skandalesh, nga inceneratorët te kullat, nga patronazhistët te falja e bregdetit, po kthehet në “Prologun” e pashmangshëm të një vale të re protestash popullore.Kur historia e kësaj periudhe të shkruhet, ky bilanc i zi nuk do të mbahet mend thjesht si çmimi i lartë që Shqipëria pagoi për “Rilindjen”, por si shkëndija dhe parathënia (prologu) e një revolte të madhe qytetare që po piqet nën sipërfaqe. Durimi popullor ka një kufi, dhe ky inventar është pikërisht dokumenti që po mbush kupën.
Copyright faktinews.net
