By Rezarta Çaushaj thotë se fillimisht ishte kurioze dhe nuk doli kundër, kryesisht për shkak të përfshirjes së figurave që respekton si Ermal Hasimja, por gjithmonë ka pasur dyshime mbi mënyrën se si do realizohej kjo nismë.
Sipas saj, ideja e bashkëpunimit të opozitës do të kishte kuptim vetëm nëse do të fokusohej te një qëllim i përbashkët publik, si një reformë e drejtë zgjedhore. Por ajo argumenton se Sali Berisha dhe Partia Demokratike nuk kanë dhënë garanci reale për bashkëpunim të ndershëm dhe mund ta përdorin këtë proces për interesat e tyre.
Çauşhaj sjell si shembull rastin e kandidatit për Bashkinë e Tiranës, ku sipas saj Berisha imponoi një kandidat të tij duke bërë marrëveshje të fshehta dhe duke anashkaluar figura si Agron Shehaj. Ajo mendon se i njëjti gabim po përsëritet edhe nga iniciatorët e bashkimit.
Ajo kritikon edhe propozimin për sistem proporcional kombëtar me prag 4%, duke e cilësuar si “vetëvrasje” për partitë e vogla dhe si një mekanizëm që i detyron ato të bëhen të varura nga PD, duke goditur veçanërisht forca të reja si partia e Shehajt.
Në përfundim, ajo argumenton se kjo nismë nuk po bashkon realisht opozitën, por po përdoret për të forcuar kontrollin e Berishës mbi të dhe për të dobësuar alternativat e reja. Sipas saj, përgjegjësia për pasojat do të bjerë jo vetëm mbi Berishën, por edhe mbi iniciatorët si Hasimja dhe të tjerë, duke dëmtuar besueshmërinë e tyre politike.
