By Rrëfimi pas hekurave i rivalit kryesor të Erdogan: Do të vijë dita që edhe ai të rrëzohet!
Arrestimi i kryebashkiakut të Stambollit shkaktoi protesta masive në Turqi. I akuzuar për korrupsion, spiunazh dhe shpifje, Imamoglu rrezikon 2.352 vite burg, ndërsa e ka kthyer procesin gjyqësor në një tribunë politike kundër autoritarizmit të regjimit të Recep Tayyip Erdogan.Arrestimi i tij, më shumë se një vit më parë, nën akuza për korrupsion, shkaktoi një valë protestash në të gjithë Turqinë. I burgosur prej më shumë se trembëdhjetë muajsh, kryebashkiaku i Stambollit, Ekrem Imamoglu, vazhdon të konsiderohet kundërshtari kryesor politik i presidentit Recep Tayyip Erdogan.Ndërsa përballet me një dënim të mundshëm prej 2.352 vitesh burg, ai po e përdor procesin gjyqësor si një tribunë politike për të denoncuar, sipas tij, rrëshqitjen autoritare të regjimit dhe për të mishëruar shpresën e opozitës për ndryshim në zgjedhjet presidenciale të vitit 2028.Fytyra e tij tregon lodhje. Me shtatlartësinë prej 1.80 metrash, kostumin gjithmonë të rregullt dhe ecjen e sigurt, 54-vjeçari ende tërheq vëmendjen. Por pas më shumë se një viti në burg dhe javësh të tëra seancash pothuajse të përditshme, që prej 9 marsit, në gjykatën gjigante të kompleksit penitenciar të Silivrit, në periferi të largët të Stambollit, Imamoglu duket i rënduar.
Në fytyrën e tij dallohet pesha e akuzave dhe graviteti i situatës. Aktakuza prej 80 mijë faqesh dhe dokumentet shoqëruese të përgatitura nga prokuroria kërkojnë deri në 2.352 vite burg. Ai përballet me 142 akuza për “korrupsion”, “spiunazh” dhe “shpifje”, së bashku me 413 bashkëpunëtorë dhe zyrtarë të bashkisë së Stambollit, në një proces që mund të zgjasë me muaj apo edhe vite.Megjithatë, një gjë mbetet e sigurt: kandidati i deklaruar i opozitës për zgjedhjet presidenciale të vitit 2028 nuk e ka humbur aftësinë e tij oratorike. Gjatë një prej seancave, në mesditën e një dite me shi të 22 prillit, Imamoglu u ngrit para publikut të mbushur plot dhe deklaroi: “Ky nuk është një gjyq si gjithë të tjerët”.Më pas ai recitoi vargje të poetit turk Nazim Hikmet, të shkruara para Luftës së Parë Botërore: “Një tym kishte mbuluar gjithçka / një zë vinte nga larg / dëgjoni britmën e atdheut / dëgjojeni / gjykoni ndërgjegjen tuaj / pranvera e thyer e atdheut pret shpresën tuaj”.Mesazhi i tij ndaj gjykatës dhe pushtetit ishte i qartë.Dikur mediat konkurronin për të marrë intervista prej tij. Sot ai përgjigjet me letra nga qelia e tij prej 12 metrash katrorë. Përgjigjet e tij shkruhen në letër, digjitalizohen dhe shpërndahen nga ekipi i komunikimit, i cili vazhdon të funksionojë sikur ai të ishte ende në krye të Bashkisë së Stambollit.
Partia e tij, Partia Republikane Popullore (CHP), ka ngritur madje edhe një “zyrë të kandidatit presidencial” në Ankara, ndonëse Imamoglu nuk ka mundur asnjëherë të hyjë në të.“Kur dëgjoj gjatë këtyre seancave atë që po përjetojnë qindra njerëz të pafajshëm, më dhemb zemra. Kjo është një çështje politike që prek fatin e të gjithë kombit. Ndjej përgjegjësi dhe jetoj me bindjen se për sa kohë nuk përulemi, autokracia që ka ndërtuar këtë proces të padrejtë nuk do ta përkulë kurrë popullin”, shkruan ai në një nga letrat e tij.Në kohën e arrestimit të tij, më 19 mars 2025, Imamoglu kryesonte sondazhet dhe konsiderohej i vetmi politikan i aftë për të mposhtur Erdoganin, i cili ndodhet në pushtet prej gati një çerek shekulli.Vetëm tre javë para arrestimit, ai kishte shpallur kandidaturën për presidencën e Turqisë. Më 23 mars, partia e tij pritej ta zyrtarizonte si kandidat përmes një procesi të hapur votimi.Por arrestimi i tij ndryshoi gjithçka.Megjithatë, në mënyrë të papritur, procesi i votimit u kthye në një plebishit popullor. Më shumë se 15 milionë qytetarë turq votuan në qendrat e ngritura nga CHP-ja për ta zgjedhur si kandidat presidencial, ndërkohë që ai ndodhej prej katër ditësh në burg.Në javët që pasuan dhe deri në verën e vitit 2025, Turqia përjetoi valën më të madhe të protestave që prej demonstratave të Gezit në vitin 2013. Çdo ditë mijëra protestues, kryesisht të rinj, dolën në rrugë kundër asaj që e konsideronin një arrestim politik dhe antidemokratik.
Që prej fillimit të karrierës së tij politike, Imamoglu është krahasuar shpesh me vetë Erdoganin. Ashtu si presidenti turk, edhe ai vjen nga rajoni konservator i Detit të Zi, pranë Trabzonit. Si Erdogan në rininë e tij, edhe Imamoglu ka qenë i apasionuar pas futbollit dhe e ka luajtur atë në nivel gjysmë-profesionist.Ai ka ndjekur gjithashtu mësime fetare dhe ka mësuar leximin e Kuranit që në fëmijëri, një element që CHP-ja e ka përdorur për të tërhequr elektoratin konservator.“Kam marrë një edukim të mirë dhe fetar. Nuk e kam fshehur kurrë këtë. Por unë e jetoj besimin tim në mënyrë personale dhe nuk e përdor si mjet politik”, kishte deklaruar ai në vitin 2023.Në krye të Stambollit, popullariteti i tij vazhdoi të rritej. I admiruar nga nacionalistët kemalistë, i respektuar nga islamistët dhe i konsideruar figurë konsensuale nga kurdët, Imamoglu shihej si një politikan bashkues.Një ish-bashkëpunëtore e bashkisë e përshkroi atë si “një punëtor të palodhur”, që bashkëpunonte si me nacionalistë të djathtë, ashtu edhe me figura të majta.Sipas shumë analistëve, pikërisht kjo e bëri të rrezikshëm për pushtetin.Pas arrestimit, Imamoglu u transferua në burgun famëkeq të Silivrit, një kompleks gjigant me rreth 20 mijë të burgosur, në perëndim të Stambollit. Vendi konsiderohet simbol i kthesës autoritare të Turqisë në vitet e fundit, ku mbahen jo vetëm kriminelë të zakonshëm, por edhe kundërshtarë politikë, artistë dhe gazetarë.Ai mbahet i vetëm në qeli. Ka të drejtë të përdorë kompjuterin vetëm dy orë në javë dhe lejohet të dalë për ajrim vetëm 90 minuta në javë, në një fushë të vogël futbolli brenda burgut.
ndryshuar dëshmitë nën presion dhe se raportet financiare nuk kishin zbuluar asnjë provë për përvetësim fondesh.Ai denoncoi gjithashtu përdorimin e dëshmitarëve anonimë, praktikë që sipas tij po përdoret gjithnjë e më shumë në proceset politike në Turqi.Në fund të një seance maratonë, Imamoglu iu drejtua sërish sallës: “Dëgjojeni me kujdes. Mehmet është një avokat shumë i fortë. Çdo fjalë që tha është e vërtetë. E vërteta nuk zhduket kurrë”.Nga qelia e tij, Imamoglu thotë se lexon shumë libra. Mes autorëve që përmend janë nobelisti turk Orhan Pamuk, ekonomistët Daron Acemoglu dhe James Robinson, si edhe romani “Duke pritur barbarët” i J.M. Coetzee.
“Burgu më ka ndihmuar të zhvilloj durimin dhe aftësinë për të reflektuar”, thotë ai.Megjithatë, ai pranon se largësia nga familja dhe njerëzit është pjesa më e vështirë.“Kam kaluar vite të tëra mes njerëzve. Tani mungesa e tyre krijon një boshllëk të madh tek unë. Por kjo nuk më mbush me urrejtje apo zemërim ndaj atyre që na e bënë këtë. Përkundrazi, më forcon besimin tek ditët e mira që do të vijnë”, rrëfen ai.
