By Për ditë me radhë, në ambiente sportive dhe jo vetëm, qarkullonin “parashikime” për rezultatet e ndeshjeve të javës. Fillimisht u konsideruan si thashetheme të zakonshme, por zhvillimet në tregun ndërkombëtar të basteve treguan një panoramë tjetër. Koeficientët për ndeshjet ku ekipet e fundit të renditjes përballeshin me ato të kreut ranë në mënyrë të pazakontë, duke i kthyer skuadrat e mbijetesës në favoritë absolutë, një fenomen që rrallë shihet në kushte normale sportive.
Ajo që ndodhi në fushë vetëm sa i përforcoi këto dyshime. Ekipet e pjesës së poshtme të tabelës siguruan fitore njëra pas tjetrës, duke marrë pikët maksimale ndaj rivalëve teorikisht më të fortë. Një “përmbysje logjike” që për shumë tifozë nuk ishte aspak e besueshme.
Reagimi i publikut ishte i menjëhershëm: stadiumet mbetën bosh. Në një ditë me mot të shkëlqyer, më 2 maj, tifozët zgjodhën të mos bëhen pjesë e asaj që perceptohej si një farsë sportive. Ky bojkot i heshtur ishte ndoshta “dënimi” më i fortë që mund t’i jepej një kampionati që po humbet besueshmërinë.
Në këtë situatë, vëmendja zhvendoset tek institucionet. Dyshimet për manipulim ndeshjesh kërkojnë hetim serioz dhe të thelluar. Emra si SPAK përmenden gjithnjë e më shpesh si autoriteti që duhet të ndërhyjë. Historia e futbollit europian njeh precedentë të fortë, si skandali Totonero në Itali, ku drejtësia ndërhyri drejtpërdrejt në stadiume dhe solli pasoja të rënda për klubet dhe individët e përfshirë.
Kontrasti bëhet edhe më i madh kur krahasohet me sukseset e Kombëtarja e Shqipërisë, e cila vetëm pak muaj më parë riktheu entuziazmin dhe shpresën te tifozët. Ndërkohë, kampionati vendas vazhdon të zhgënjejë, duke mos prodhuar cilësi dhe besim, e aq më pak konkurrencë të ndershme.
Teksa sezoni i Kategoria Superiore i afrohet fundit dhe pritet faza “Final Four”, lindin pyetje thelbësore: a do të vendoset titulli kampion në fushë apo jashtë saj? Dhe mbi të gjitha, çfarë vlere ka një titull në një kampionat të mbushur me dyshime?
Nëse situata vazhdon kështu, rreziku është i qartë: futbolli shqiptar mund të humbasë përfundimisht lidhjen me tifozët e tij. Sepse sporti jeton nga besimi dhe pa të, çdo fitore duket e zbrazët, ndërsa çdo humbje e parëndësishme. Koha për reagim nuk është nesër, por tani.
