Për 23 majin, zyrtarisht nga PD nuk janë publikuar të dhëna mbi numrin e anëtarëve që kjo forcë politike ka me të drejtë vote, ndërsa proceset zgjedhore për drejtuesit e degëve, evidentuan që nga listat ishin hequr anëtarë, ose ishin shtuar të tjerë fiktivisht..

Procesi Zgjedhor në Partinë Demokratike​

Natyra e Garës dhe Monopolizimi Politik​Procesi zgjedhor i 23 majit për kreun e PD-së karakterizohet nga mungesa e pluralizmit konkurrues. Ndonëse formalisht quhet “garë”, procesi ka vetëm një kandidat: Sali Berishën. Skualifikimi i të gjithë kandidatëve të tjerë rivalë e shndërron këtë proces nga një zgjedhje demokratike në një “referendum” apo votëbesim personal. Ky model synon rilegjitimimin e lidershipit të Berishës (pas atij të dhjetorit 2021), por duke eliminuar çdo sfidë të brendshme.​

Mungesa e Transparencës dhe Asimetria e Informacionit​Një nga pikat më kritike të evidentuara është hermetizimi i të dhënave.​Mbrojtja e listave: PD nuk ka publikuar numrin zyrtar të anëtarëve me të drejtë vote.​Parregullsitë në degë: Gjatë zgjedhjeve në degë (siç ishte rasti flagrant i bllokimit të procesit në Korçë) janë vërejtur manipulime me listat, përfshirë fshirjen e anëtarëve ose shtimin e emrave fiktivë.​

Sfidat e Lidershipit dhe “Armiku i Padukshëm”​

Në kushtet kur fitorja e Berishës është e garantuar me 100% të strukturës në dispozicion, rreziku kryesor (apo kundërshtari real) nuk vjen nga një emër tjetër, por nga dy faktorë monitorues të pakënaqësisë:​Bojkoti: Refuzimi i anëtarësisë (veçanërisht mbështetësve të kandidatëve të skualifikuar) për të marrë pjesë në votim.​Votat e pavlefshme: Një formë proteste aktive brenda kutisë së votimit.​

Kontrolli i Procesit dhe Menaxhimi i Shifrave​ sugjeron se eliminimi i kandidatëve të tjerë, qoftë edhe formalë, ishte një lëvizje strategjike e qëllimshme për të shmangur monitorimin e pavarur.​Për sa kohë që nuk ka kandidatë rivalë, nuk ka as vëzhgues alternativë. Kjo gjë i jep komisionit besnik të Berishës kontroll të plotë mbi administrimin, numërimin dhe “modifikimin” e mundshëm të shifrave të pjesëmarrjes dhe rezultateve, duke fshehur kështu shkallën reale të pakënaqësisë apo bojkotit.​

​Procesi i 23 majit paraqitet si një operacion i kontrolluar politik, i projektuar për të konfirmuar pushtetin e Sali Berishës pa rrezikuar me surpriza të garës. Megjithatë, duke sakrifikuar transparencën (listat e fshehura) dhe standardet demokratike (skualifikimin e rivalëve), procesi rrezikon të vuajë nga kriza e legjitimitetit dhe perceptimi i manipulimit të shifrave nga vetë strukturat e brendshme.

.