By Garë apo Referendum? Kur Burokracia e servilëve “Vret” Shpresën e Opozitës!
Ndërkohë që rrjetet sociale shpërthyen në ironi për rastin e Mereme Selës, vendimi zyrtar i PD-së duket se e ka “formalizuar” atë reagim publik në gjuhë burokratike. Por, pavarësisht humorit me emrat periferikë, goditja e vërtetë e procesit qëndron te skualifikimi i figurave që peshojnë politikisht Ervin Salianji, Alesia Balliu dhe Evi Kokalari. Nëse për Selën u përdor argumenti i mungesës së profilit, për këta emra “arsyet teknike” shërbejnë si një gardh për të mbrojtur status-quo-në nga çdo rrymë e re apo energji sfiduese.
Salianji: Lideri i betejës që shënjestrohet nga të dyja anët
Rasti i Ervin Salianjit është më emblematiku. Ai nuk është thjesht një emër në listë; ai përfaqëson atë profil që ka zgjedhur të jetë në vijën e parë të frontit, duke u bërë “makthi” i pushtetit të Edi Ramës. Armiku i Regjimit!
Salianji është politikani që nuk e ka bërë opozitën nga zyrat komode, por në terren, duke u përballur me procese gjyqësore dhe presione që synonin asgjësimin e tij politik. Duke bërë burg politik! Ai ngjall shpresë te baza pikërisht sepse shihet si një figurë që “nuk tundet” dhe që e njeh gjuhën e sakrificës.
Paradoksi i skualifikimit
Është ironike që një politikan i ri i cili konsiderohet rrezik për pushtetin e Ramës, konsiderohet “i papërshtatshëm” për garë nga strukturat e partisë së tij. Duke e lënë jashtë, PD-ja praktikisht po neutralizon një nga asetet e saj më agresive dhe më popullore, duke i bërë një favor të pashpallur mazhorancës që kërkon një opozitë të parashikueshme.
Alesia Balliu dhe Evi Kokalari
Diversiteti i Refuzuar! Skualifikimi i Alesia Balliut dhe Evi Kokalarit plotëson mozaikun e një procesi që kërkon uniformitet, jo konkurrencë.
Alesia Balliu Përfaqëson atë frymë të re që tenton të futet në mekanizmat e rëndë të politikës shqiptare. Skualifikimi i saj tregon se “kriteret teknike” funksionojnë si një filtër që dekurajon përfshirjen e figurave që duan të sjellin një perspektivë ndryshe, larg klisheve të vjetra partiake.
Evi Kokalari me qasjen e saj konservatore dhe shpeshherë kritike ndaj funksionimit të brendshëm, Kokalari përfaqësonte zërin e pakompromis për rregullat e lojës. Largimi i saj dëshmon frikën nga debati i hapur dhe nga çdo element që mund të prishë “pikturën” e paracaktuar të zgjedhjeve.
Konkluzioni: Një Fitore pa Triumf!
Në fund, rezultati është i pastër: të gjithë përjashtohen për arsye “teknike”, ndërsa Sali Berisha mbetet kandidati i vetëm për 23 majin. Ajo që duhej të ishte një garë ideash dhe platformash, është kthyer në një proces formal që më shumë ngjan me një referendum konfirmimi sesa me një zgjedhje demokratike.Duke eliminuar “gjeneralët” si Salianji dhe zërat e rinj si Balliu, PD-ja po dërgon një mesazh dekurajues: nuk ka rëndësi sa lufton kundër pushtetit të Ramës apo sa shpresë ngjall te njerëzit; nëse nuk përshtatesh me vullnetin e ngurtë të strukturës, mbetesh jashtë. Kjo mund të garantojë qetësinë e brendshme të partisë, por vështirë se mund të garantojë fitoren ndaj një kundërshtari si Edi Rama.
