By “Meremeizmi” si strofkulla e fundit e PD-së
Në analet e historisë politike shqiptare, shpesh emrat e përveçëm janë kthyer në simbole të fenomeneve të caktuara. Por ajo që po ndodh sot brenda Partisë Demokratike, me eliminimin e figurave me staturë politike dhe promovimin e kandidaturave si ajo e zonjës Mereme Sela, po lind një term të ri që kërcënon seriozisht dinjitetin e opozitës: “Meremeizmin”.
Kur gara kthehet në precedent tallës
”Meremeizmi” nuk është thjesht një kandidaturë; është një strategji politike. Në momentin që një forcë politike, e cila pretendon të rrëzojë një regjim, vendos filtra që bllokojnë politikanët e karrierës dhe “bekon” kandidatë pa asnjë peshë publike, ajo nuk po bën garë. Ajo po bën teatër.Ky precedent po kthehet në një tallje me bazën e partisë. Ndërsa demokratët presin një lider që të përballet me pushtetin, zyrat e partisë prodhojnë një proces që në sytë e publikut dhe të studiove televizive ngjan me një “show” të paracaktuar.
Pse “Meremeizmi” është strofkulla e fundit?
Përdorimi i emrit të zonjës Sela si mburojë për të treguar se “ka garë”, ndërkohë që emrat që mund të sfidonin vërtet kryesinë janë lënë jashtë, është strofkulla ku është fshehur elita aktuale e PD-së.Frika nga sfida reale: Duke pranuar vetëm kandidatë që nuk përbëjnë rrezik, udhëheqja siguron mbijetesën, por vret shpresën.Zhvlerësimi i institucionit të Kryetarit! Kur posti i kryetarit të PD-së trajtohet si një pozicion ku mund të kandidojë kushdo pa asnjë CV politike, vlera e kësaj karrigeje bie në sytë e elektoratit gri. Izolimi nga realiteti: Studiot televizive po e trajtojnë këtë fenomen me ironi, dhe kjo ironi po transferohet te e gjithë vërtetësia e opozitës.
.”Meremeizmi” si fundi i meritokracisë
Nëse PD-ja katandiset në pikën ku “alternativa” e vetme ndaj liderit është një kandidaturë që askush nuk e njeh, atëherë partia ka hyrë në fazën e saj më të errët. Ky “meremeizëm” është strofkulla ku fshihet paaftësia për të hapur partinë, pamundësia për të pranuar kritikën dhe frika nga njerëzit me peshë.
Përfundimi
Zgjedhjet në PD nuk mund të jenë një ushtrim me emra që shërbejnë vetëm si numra në fletën e votimit. “Meremeizmi”, si fenomen i zëvendësimit të peshës politike me emra artificialë, mund të shërbejë për të mbyllur procesin e 23 majit, por do të mbetet në histori si njolla e radhës në procesin e degradimit të opozitës. Kur gara kthehet në tallje, rezultati nuk është më legjitimitet, por thjesht një strofkull ku elita izolohet nga populli.
Shënim i redaksisë: Nëse ky fenomen vijon, “Meremeizmi” do të mbetet gjatë në fjalorin politik si sinonim i proceseve që vrasin garën duke e bërë atë qesharake.
